Boşanmada kadın lehine tazminat ve nafaka miktarını mahkeme takdir eder; Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesi, kanunun takdir yetkisi tanıdığı konularda hâkimin hukuka ve hakkaniyete göre karar vermesini ister. Takdir edilen tutar tarafların ekonomik ve sosyal durumuna göre düşük kalırsa Yargıtay bu miktarları az bularak kararı bozabilir. İncelenen kararda Yargıtay, kadın yararına hükmedilen tazminatlarla iştirak ve yoksulluk nafakasını az buldu; ziynet alacağına ilişkin gerekçede yanlış yazılan rakamları ise bozma sebebi saymadı.
İçindekiler
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 14.09.2026 tarihli, E. 2026/1028, K. 2026/8014 sayılı kararında, karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasında Bölge Adliye Mahkemesinin (BAM) verdiği hükmü kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat, ortak çocuklar için hükmedilen iştirak nafakası ve kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden bozdu. Davaya ilk bakan aile mahkemesi, yani İlk Derece Mahkemesi kararını verdikten sonra dosya, kararı ikinci kez inceleyen BAM’a gelmişti. Taraflar BAM’ın hükmüne karşı Yargıtay’a başvurdu; bu başvuruya temyiz denir. Bozma, Yargıtay’ın hükmün ilgili kısmını hukuka aykırı bularak o kısım hakkında yeniden karar verilmesini istemesidir. Yargıtay hükmün geri kalan temyiz edilen bölümlerini onadı, yani yerinde buldu ve dosyayı BAM’a gönderdi.
Kadın ve erkek BAM’ın hangi hükümlerini temyiz etti?
Dosyada iki eş birbirine karşı boşanma davası açmıştı ve kadın ayrıca ziynet alacağı istemişti. Kadın tarafın vekili BAM’ın hükmünü maddi ve manevi tazminatların, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakalarının miktarı, ziynet alacağının reddedilen kısmı, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz etti. Erkek tarafın vekili ise kusur belirlemesine, velayete, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine hükmedilen tazminatlara, ziynet alacağının kabul edilen kısmına, vekâlet ücretine ve yargılama giderlerine itiraz etti.
Yargıtay erkeğin bütün temyiz itirazlarını reddetti. Kadının itirazlarından yalnız tazminat, iştirak nafakası ve yoksulluk nafakası miktarlarına ilişkin olanları yerinde buldu; tedbir nafakası, ziynet alacağı, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişki, yargılama gideri ve vekâlet ücretine ilişkin itirazlarını reddetti.
Ziynet gerekçesindeki yanlış rakamlar neden bozma sebebi sayılmadı?
Yargıtay, BAM’ın ziynet alacağına ilişkin hüküm fıkrasında, yani kararın sonucunu gösteren bölümde, bütün kalemler yönünden açık ve doğru hesap yapıldığını tespit etti. Buna karşılık gerekçede bazı toplamlar yanlış yazılmıştı. Kadına ve erkeğe özgü ziynetlerin toplam değeri 524.271,31 TL yerine 535.537,31 TL, bu değerin yarısı 262.135,65 TL yerine 267.768,65 TL olarak gösterilmişti. Aynı değer ile kadına özgü ziynetlerin değerinin toplamı 643.875,65 TL yerine 649.508,65 TL yazılmış, faiz işleyecek miktar da 633.875,65 TL yerine 639.508,65 TL olarak gösterilmişti.
Yargıtay bu farkın “maddi hata niteliğinde” olduğunu, yani hesabın sonucunu değiştirmeyen bir yazım yanlışı olduğunu belirtti ve bu yüzden ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazlarını yerinde görmedi. Kanaatimizce kararın bu kısmı, hüküm fıkrasındaki hesap doğruysa gerekçede yanlış yazılan rakamların tek başına hükmü değiştirmediğini gösterir. Yargıtay bu sonucu yalnız bu dosyadaki hesap için kurdu; gerekçedeki her farkın aynı biçimde değerlendirileceğine ilişkin genel bir kural koymadı.
Yargıtay kadın lehine hükmedilen tazminatları neden az buldu?
Yargıtay, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarını, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerini, paranın alım gücünü, kişilik haklarına yapılan saldırıyı ve ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaati birlikte değerlendirdi. Bu ölçütlere göre kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminatı az buldu. Karara göre Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu’nun 50. ve 51. maddeleri dikkate alınarak “daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir.”
Türk Borçlar Kanunu’nun 50. maddesi, zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkimin bu miktarı hakkaniyete uygun olarak belirlemesini ister. Aynı Kanunun 51. maddesine göre hâkim tazminatın kapsamını, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler. Boşanmada maddi ve manevi tazminat isteme hakkının dayanağı ise Türk Medeni Kanunu’nun 174. maddesidir; bu kararda 174. madde ayrıca anılmamıştır. Yargıtay yeni bir tazminat tutarı belirlemedi.
İştirak ve yoksulluk nafakası neden yeniden belirlenecek?
Velayet kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak için ödediği paraya iştirak nafakası denir. Yargıtay, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakalarını az buldu. Mahkemenin Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesini de dikkate alarak daha uygun nafakaya hükmetmesi gerektiğini belirtti.
Yoksulluk nafakası, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek eşin diğer eşten geçimi için istediği nafakadır. Türk Medeni Kanunu’nun 175. maddesine göre bu nafakayı, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf diğer taraftan malî gücü oranında isteyebilir. Yargıtay aynı ölçütlerle kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakasını da az buldu ve 175. madde gereğince daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerektiğini belirtti.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi daha önce, 29.06.2026 tarihli, E. 2026/1444, K. 2026/7357 sayılı kararında da erkeğin daha ağır kusurlu bulunduğu bir dosyada kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminatı, yoksulluk ve iştirak nafakasını az bulmuştu. O dosyada BAM, İlk Derece Mahkemesinin kararına yapılan itirazı, yani istinaf başvurusunu esastan reddettiği için Yargıtay İlk Derece Mahkemesinin kararını bozmuş ve dosyayı İlk Derece Mahkemesine göndermişti; incelenen kararda ise hükmü BAM kurduğu için bozma BAM’ın hükmüne yöneldi ve dosya BAM’a gönderildi.
Bozmadan sonra BAM hangi konularda yeniden karar verecek?
Bozma yalnız iştirak nafakası, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönündendir. Yargıtay, bozmanın kapsamı dışında kalan ve temyiz edilen diğer bölümleri Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca onadı. Bu bölümler arasında kusur belirlemesi, velayet ve ziynet alacağı da vardır.
Yargıtay yeni tazminat veya nafaka tutarı yazmadı; miktarları hakkaniyete uygun biçimde yeniden takdir etme işini BAM’a bıraktı. Yargıtay bu dört kalemi az bulduğu ve bozmayı kadın yararına verdiği için BAM’ın bu kalemlerde yeniden ve daha uygun miktarda takdir yapması gerekir.
Sıkça Sorulan Sorular
Bu kararda Yargıtay yeni bir tutar yazmadı. Nafaka ve tazminat miktarlarını hakkaniyet ilkesine göre yeniden takdir etme işini, dosyanın gönderildiği Bölge Adliye Mahkemesine bıraktı.
Bu dosyada Yargıtay, ziynet hesabı hüküm fıkrasında doğru yapıldığı için gerekçede yanlış yazılan toplamları maddi hata saydı ve ziynet alacağına ilişkin itirazları reddetti. Hüküm fıkrasındaki tutarın kendisi yanlışsa bu kararın sonucu o duruma taşınamaz.
Erkeğin miktarlara yönelik bütün temyiz itirazları bu kararda reddedildi. Yargıtay tazminat ve nafakaları az bulduğu için bozmayı kadın yararına verdi; yeniden yapılacak takdirin sebebi miktarların düşük kalmasıdır.
Avukat Görüşü
Tazminat ve nafaka miktarına itiraz ederken Yargıtay’ın bu kararda saydığı ölçütler dilekçede ayrı ayrı karşılanmalıdır. Tarafların gelirleri ve giderleri, kusur dereceleri, paranın alım gücündeki değişim ve çocukların ihtiyaçları belgeleriyle gösterilirse takdir edilen tutarın neden düşük kaldığı somut olarak anlatılabilir. Yalnız “miktar azdır” demek, ölçütlerin hangisinin gözetilmediğini göstermez.
Ziynet alacağında hüküm fıkrası ile gerekçedeki rakamlar ayrıca karşılaştırılmalıdır. Bu dosyada Yargıtay, fark yalnız gerekçede kaldığı ve hüküm fıkrasındaki hesap doğru olduğu için bozma yapmadı. Bu yüzden temyiz dilekçesinde asıl gösterilmesi gereken, hüküm fıkrasındaki hesabın kendisinde hata olup olmadığıdır.
Bilgilendirme Notu
Bu yazı, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 14.09.2026 tarihli, E. 2026/1028, K. 2026/8014 sayılı kararı hakkında genel bilgi verir; kişisel hukuki danışmanlık yerine geçmez. Kullanılan kanun hükümleri 22.11.2026 tarihinde resmî metinden kontrol edilmiştir; mevzuat ve yargı uygulaması zaman içinde değişebilir.
