Mahkeme masasında kapalı hukuk dosyası ve terazi

Kesinlik Sınırının Altında Kalan Ziynet ve Katılma Alacağının Temyiz Edilememesi Hakkında Yargıtay Kararı

Ziynet ve katılma alacağı davalarında Bölge Adliye Mahkemesinin (BAM), yani istinaf denen üst mahkeme incelemesini yapan mahkemenin kararı her zaman Yargıtay’a taşınamaz. Kesinlik sınırı, BAM kararının temyiz yoluyla Yargıtay’da incelettirilebilmesi için temyize konu miktar veya değerin geçmesi gereken tutardır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362. maddesine göre miktar veya değeri kanunda gösterilen tutarı geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkemesi kararları hakkında kural olarak temyiz yoluna başvurulamaz. Bu tutar, HMK ek madde 1 uyarınca her takvim yılı başında yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 25.12.2025 tarihli, E. 2024/9583, K. 2025/12008 sayılı kararında erkeğin temyiz dilekçesini ziynet alacağı ve katılma alacağı yönünden ayrı ayrı miktardan reddetti. Davaya ilk bakan aile mahkemesi, yani İlk Derece Mahkemesi kararını verdikten sonra dosya BAM’a gitmiş; erkek, BAM kararını Yargıtay’da incelettirmek için temyiz yoluna başvurmuştu. Miktardan ret, Yargıtay’ın temyize konu tutar kesinlik sınırının altında kaldığı için dosyanın esasına girmeden başvuruyu reddetmesidir.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/9583, K. 2025/12008, 25.12.2025

Belge hazırlanıyor…

Erkek hangi tutarlar için temyiz yoluna başvurdu?

Erkek, katılma alacağında 77.235,18 TL, ziynet alacağında 11.870,00 TL için temyiz yoluna başvurdu. Yargıtay bu tutarları erkek aleyhine tespit edilen, hükmedilen ve temyize konu edilen toplam miktar olarak gösterdi. Karar metni İlk Derece Mahkemesinin ve BAM’ın bu alacaklar hakkındaki gerekçesini aktarmaz; kararda yalnız erkeğin temyizi yer alır.

Dava, ziynet alacağı ve katılma alacağı istemlerini birlikte içeriyordu. Ziynet alacağı, takı ve altınların aynen iadesi ya da bedeli için ileri sürülen alacaktır. Katılma alacağının dayanağı Türk Medeni Kanunu’nun 236. maddesidir; madde kural olarak “Her eş veya mirasçıları, diğer eşe ait artık değerin yarısı üzerinde hak sahibi olurlar.” der.

Yargıtay neden dosyanın esasına girmedi?

Yargıtay, temyiz dilekçesini önce kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden ön incelemeden geçirdi. Kararda, miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararların HMK’nin 362. maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceği belirtildi. Temyize konu miktar bu sınırın altında kalırsa 366. maddenin yollamasıyla uygulanan 352. maddenin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince temyiz dilekçesinin reddine karar verilir. Bu bent, ön incelemede kararın kesin olduğu anlaşılırsa öncelikle bu konuda karar verileceğini düzenler.

Yargıtay, BAM’ın karar tarihindeki kesinlik sınırını 378.290,00 TL olarak gösterdi. Katılma alacağındaki 77.235,18 TL de ziynet alacağındaki 11.870,00 TL de bu tutarın altında kaldığı için erkeğin temyiz dilekçesi her iki alacak yönünden ayrı ayrı miktardan reddedildi. Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine karar verildi. Dosya İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneği de BAM’a gönderildi; karar oy birliğiyle verildi.

Kanaatimizce bu ret, alacaklar hakkındaki hükmün doğru bulunduğu anlamına gelmez; kararda alacakların esasına ilişkin bir değerlendirme yer almaz. Yine kanaatimizce kararın uygulamaya dönük yönü, aynı dosyadaki iki alacağın temyize konu tutarlarının ayrı ayrı gösterilmesi ve sonucun her alacak için ayrı kurulmasıdır. Karar, iki tutar toplansaydı sonucun değişip değişmeyeceğini tartışmaz; iki tutarın toplamı olan 89.105,18 TL de kararda gösterilen sınırın altındadır.

Yargıtay, önlem nafakasına yönelik temyizi miktardan reddettiği başka bir dosyada da aynı sonuca varmıştı. 2. Hukuk Dairesinin 01.06.2026 tarihli, E. 2025/10820, K. 2026/5696 sayılı o kararında, erkeğin temyizine konu önlem nafakasının bir yıllık miktarı kesinlik sınırının altında kaldığı için temyiz dilekçesi bu yönden reddedilmişti. İki karar, sınırın belirlendiği tarih bakımından ayrılır; o kararda dava tarihindeki (2020 yılı) sınır, incelenen kararda ise BAM’ın karar tarihindeki sınır esas alınmıştır.

Bugün kesinlik sınırı hangi tarihe göre hesaplanıyor?

HMK ek madde 1’in ikinci fıkrası 04.06.2025 tarihli 7550 sayılı Kanunla değiştirildi. Fıkranın bugünkü metnine göre “341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” İncelenen 25.12.2025 tarihli karar ise sınırı BAM’ın karar tarihine göre ölçmüş ve bu tercihin gerekçesini göstermemiştir. Dosyadaki BAM kararı, karar numarasına göre 2024 yılında, yani bu değişiklikten önce verilmiştir; karar, değişikliğin önceki tarihli BAM kararlarına nasıl uygulanacağını tartışmaz.

Karar tarihinden sonra 362. maddenin kendisi de değişti. Anayasa Mahkemesi 26.02.2026 tarihli, E. 2026/49, K. 2026/48 sayılı kararıyla birinci fıkranın (a) bendini “istinaf başvurusunun kısmen veya tümden kabulü hali” yönünden iptal etti; iptal 21.05.2026’da yürürlüğe girdi. 16.07.2026 tarihli 7589 sayılı Kanunla eklenen ve 31.07.2026’da yürürlüğe giren üçüncü fıkraya göre BAM’ın istinaf başvurusunu kısmen veya tamamen kabul ederek yeniden esas hakkında verdiği kararın kabul edilen ya da reddedilen kısmı, “miktar veya değeri itibarıyla 341 inci maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen parasal sınırın üzerinde olması halinde temyiz edilebilir.” Ancak birinci fıkradaki sınırın altında kalan böyle bir BAM kararında, ilk derece kararıyla arasındaki fark 341. maddenin ikinci fıkrasındaki sınırı geçmiyorsa veya karar yalnız yargılama gideri ya da vekâlet ücretine ilişkinse temyiz yoluna yine başvurulamaz. İncelenen karar BAM’ın istinafı kabul mü ret mi ettiğini göstermediği için bu değişikliklerin dosyaya etkisi karardan anlaşılamaz.

Sıkça Sorulan Sorular

İncelenen kararda Yargıtay, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine karar verdi. Karar iadeyi istek hâline bağladığı için harç, temyiz edenin istemi üzerine geri verilir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 7550 sayılı Kanunla değişik ek madde 1/2 hükmüne göre 362. maddedeki parasal sınırın uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır. İncelenen 25.12.2025 tarihli kararda ise sınır Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre ölçülmüştü.

Hayır. İncelenen kararda Yargıtay alacakların esasına girmedi ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bir değişiklik yapmadı. Temyiz dilekçesini miktardan reddetti, harcın istek hâlinde iadesine karar verdi ve dosyayı İlk Derece Mahkemesine gönderdi.

Avukat Görüşü

Temyiz dilekçesi hazırlanmadan önce hükümdeki her alacak için temyize konu edilecek tutar ayrı ayrı çıkarılmalıdır. Kanaatimizce hangi alacağın hangi tutarla temyiz edildiği dilekçede açıkça gösterilmelidir; incelenen kararda Yargıtay ziynet ve katılma alacağını ayrı tutarlarla değerlendirdi.

Tutar belirlendikten sonra karşılaştırma yapılacak sınır seçilir. HMK ek madde 1’in bugünkü ikinci fıkrası davanın açıldığı tarihteki miktarı esas aldığı için davanın açıldığı tarih ve o yıl uygulanan sınır dosyaya not edilmelidir. BAM istinaf başvurusunu kabul edip yeniden esas hakkında karar verdiyse 362. maddenin üçüncü fıkrası ayrıca okunmalıdır; bu fıkra kabul veya ret edilen kısmın tutarına göre temyiz imkânı tanır.

Bilgilendirme Notu

Bu yazı, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 25.12.2025 tarihli, E. 2024/9583, K. 2025/12008 sayılı kararı hakkında genel bilgi verir; kişisel hukuki danışmanlık yerine geçmez. Yazıda anılan kanun hükümleri 17.11.2026 tarihinde resmî metinden kontrol edilmiştir; mevzuat ve yargı uygulaması zaman içinde değişebilir.

Yukarı Çık